شهادت حضرت امام ثامن الائمه علی بن موسی الرضا علیه السلام

امام هشتم علیه السلام در آخر صفر سال203 به شهادت رسید. و علت این شهادت نیز آن بود که امام علیه السلام هرگاه منکر یا کار زشتی از مأمون می دید بصورت پنهانی و محترمانه او را نهی از منکر می نمود و مأمون از این جهت ناراحت می شد و کدورت در دل خود می گرفت تا سرانجام امام را به شهادت رساند.

لقب معروف امام هشتم علیه السلام "رضا" است . آنحضرت از پیش از تولد با عنوان رضا شناخته می شد . و در دوران حیات طیبه اش نزد همه شیعه و اهل سنت و حتی غیر مسلمانان به رضا معروف بود. رضا یکی از درجات و مقامات عرفانی و از فضائل اخلاقی است. رضا بسیار نزدیک به تسلیم، توکل، تفویض امور به خداوند، ثقه و اعتماد و اطمینان به خداوند و در نهایت شبیه به درجه فناء فی الله است.

قران کریم گاهی از مقام تسلیم گفتگو کرده است مثل آیه شریفه " فلاوربک لا یؤمنون حتی یحکموک فیما شجر بینهم ثم لا یجدوا فی انفسهم حرجا مما قضیت و سلمو تسلیما" سوره نساء آیه 65. یعنی به پروردگار تو سوگند اینان ایمان ندارندمگر وقتی که در مسائلی که مورد اختلاف آنان است تو را حکم و قاضی قرار دهند و سپس به آنچه تو بین آنان قضاوت می کنی هیچگونه ناراحتی نداشته و تسلیم محض باشند. مقصود از تسلیم بودن این است که طیب نفس و آرامش خاطر داشته و هیچگونه اعتراضی ننمایند از ته دل راضی به حکم پیامبر(ص) باشند.

اما مسأله رضایت مقامی بالاتر از تسلیم و توکل و تفویض است. قران فرموده است: "یا ایتها التفس المطمئنه ارجعی الی ربک راضیه مرضیه" آیه آخر سوره والفجر.

این آیه شریفه دلالت می کند که رجوع به حق مشروط به رضایت است و بدون رضایت رجوع به حض ممکن نیست.یعنی تنها راه رجوع و بازگشت به حق متعال آن است که با حالت و درجه رضایت باشند. رضایت در مقابل سخط و خشم و ناراحتی است.کسی می تواند به سوی خدا برود که اولاً راضی به ربوبیت خداوند باشد خدا را دوست بدارد و خدا را سزاوارترین موجودبه اطاعت و عبادت بداند.

رضایت سه قسم است: رضایت به خداوند،رضایت از خداوند، رضایت به رضایت خداوند متعال.

در قسم اول باید رضایت به خداوند داشت و خداوند را دوست بدارد و بداند همان بهترین چیز است و کاملترین و زیباترین موجود است.

در قسم دوم باید به دستورات و امر و نهی الهی رضایت داشته باشد و بداند تمام دستورات الهی خیر محض و کمال واقعی است.

اما در قسم سوم درجه ای است که انسان هیچ خواسته ای غیر از خواسته خداوند ندارد. و مصداق آیه شریفه"و ما تشاوؤن الا ان یشاء الله رب العالین" می باشد.امام حسین علیه السلام در کربلا که می گوید : رضایت خداوند همان رضایت ما است و حضرت امام هشتم علیه السلام که رضا بود مصداق و مظهر اتمّ بالاترین قسم رضایت بوده یعنی او هیچ خواسته ای غیر از خواسته خداوند نداشته و اراده و مشیت او فانی در اراده خداوند بوده است. و به همین جهت آنحضرت را "رضا" می نامند.